Zimno w eterze

„Ja już serio

w umysł nie wierzę,

gdy wciąż owe

jęki słyszę w eterze.

Gdy jeden z drugim,

całkiem bezmyślnie,

znowu na chłód

pomstują głośnie.

Jakby serio

nie pamiętali,

że kurna tropiki

za robale olali.

Że nie chcieli

mieszkać pod palmami,

z owymi wielkimi

mutantorobalami!!!

Sorry jełopy

jeden i drugi,

jak chciecie Hawajów

w drogę czas wasz niedługi.

Serio wszyscy,

dość tych słów upadłości,

jedźcie se w równiki

ja czekam na śnieżnych gości!!!”

Co nie?

Ekhm!!!

A ja kocham zimę!!!

Day 538 of teaching how to be a bear… Life likes those who are fluffy!!!

Dzień 538 uczenia jak misiem być… Życie lubi tych, co są pluszowi!!!

Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.