Bardzo stare morze

„Bardzo stare morze

a raczej no dno

leżę sobie na nim

a ono na to

nic nie może.

Takie to wsio dziwne

te biliony lat

a ja na nich leże

one suche

choć nie piach.

Dziwne magmowe

wiecie, z odciskami

takie geologiczne

skarby pod moimi

pleckami…

Patrzę sobie w niebo

a tam więcej jeszcze lat

i to świetlnych wielce,

więc wychodzi,

żem młody gach!

Żem po prostu smarkacz,

choć się staro czuję

a jednak wiecie jakoś

takoś…

młodziej mnie to ładuje.

Bo wszystko i wszyscy

to punkt widzenia

i wiecie liczenia

od stworzenia

lub od nauczenia.”

No serio jest takie morze nie morze…

Cudowne.

Kapitalne!

Day 2558 of teaching how to be a bear… Not very brutal the one who hits only himself!!!

Day 2558 uczenia jak misiem być… Nie wielce brutal, co leje ino siebie!!!

Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.