A i tak…

„A ja i tak zrobię, co sam uważam,

co sobie w mózgu pluszowym wyobrażam,

co tam mi kołuje, co trzeszczy i stuka,

to wszystko mną jest, to moja podpucha!

To są moje i myśli i słowa i moje kroki,

cała ta głośna głowa moja!

To moje definicje i moje rozważania,

na moich ścianach mojego życia

mój cień się dziwnie słania…

Bo ja wiem kim jestem, co chcę, dokąd mnie niesie,

jakoś tak zwyczajnie wykorzystuję mózgu przestrzeń!

Bo przecież nie zostawię w misiu części co nie pracuje,

bo przecież szkoda jej, szkoda, a co jak się popsuje?”

I tyle…

A teraz wracam pod choinkę.

Po ciasteczko!!!

A może dwa?

Day 201 of teaching how to be a bear… Learning is a long process, this is why you need sandwiches!!!

Dzień 201 uczenia jak misiem być… Uczenie się to długi proces, dlatego potzebujesz kanapek!!!

Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.